Rozita Sharaf Jahan
Deep depression
2004
In this video, depression drove my mind to the ups and downs of a swing: a woman going up and coming down on a swing, alone.
This work is made in the simplest of ways using basic camera functions. I made it this way to make the results as direct and immediate as possible, and to achieve the essence of this feeling. I wanted to show a part of me in the most direct and open way: the feeling of sinking deep into depression, standing up again, trying to stay up, but unavoidably going down again in an endless cycle which, although everyone can understand it, wells up from a highly personal sense; from something deep within me.

                                                           رزیتا شرف جهان  
                                                                     افسردگی عمیق
                                                   2004
 در این ویدئو نوسانات و فروپاشی یک پرسوناژ ، دلالت بر همه‌ی مفهوم من از افسردگی عمومی داشت ، که تنها با حرکت پاندولی زنی نشسته بر تاب بیان شده است .
کار با امکانات حداقل و پرداختی ساده ساخته شده است . هر چند که از نظر بیانی چیزی از مفهوم آن نمی کاست .
من می خواستم به سادگی ، جزئی از درون خود را نشان دهم . احساس فرو رفتن در اعماق افسردگی ، برخاستن و دوباره تلاش کردن و باز فرو رفتن . اگر چه این احساس برای من وجهی عمومی داشت، اما خواستگاه آن کاملا شخصی بود.
Βαθιά κατάθλιψη
2004
Ροζίτα Σαράφ Τζαχάν
 Στο βίντεο αυτό η κατάθλιψη καθοδήγησε το μυαλό μου στα ανεβάσματα και τα κατεβάσματα της κούνιας. Μια γυναίκα που ανεβαίνει και κατεβαίνει μόνη στην κούνια.
Το έργο αυτό έχει γίνει με τον απλούστερο τρόπο χρησιμοποιώντας τις βασικές λειτουργίες της κάμερας και το έκανα αυτό προκειμένου να επιτείνω την αμεσότητα και να επιτύχω μια αδιαμεσολάβητη αίσθηση αυτής της συγκίνησης. Ήθελα να δείξω ένα κομμάτι του εαυτού μου με τον πιο ανοιχτό και άμεσο τρόπο, την αίσθηση ότι βυθίζομαι βαθιά στην κατάθλιψη, ότι σηκώνομαι και πάλι και προσπαθώ να μείνω όρθια και έπειτα, αναπόφευκτα, κατεβαίνω και πάλι σε έναν κύκλο δίχως τέλος ο οποίος, μολονότι μπορεί να γίνει από όλους κατανοητός, προέρχεται από ένα πολύ προσωπικό συναίσθημα, από κάτι βαθιά μέσα μου.             
 
Rozita Sharaf Jahan
“Perhaps the light will be a new tyranny”
Closing eyes on truths of life and seeking a way in the darkness is a tradition in societies in which tyranny has its deep historical roots and propagates through the generations. The habit of silence and seeking support in assumptions continues and transforms itself becoming an inner element and ones ends up believing that it was once chosen.
“Perhaps the light will be a new tyranny” is a verse in the poem entitled “Windows” by Greek poet Konstantinos Kavafis, which is a metaphor for a wanted darkness.
Βαθιά κατάθλιψη
"Ίσως το φως θα 'ναι μια νέα τυραννία."
Το κλείσιμο των ματιών στην αλήθεια και η αναζήτηση ενός δρόμου στο σκοτάδι αποτελεί παράδοση σε κοινωνίες όπου η τυραννία ριζώνεται βαθιά στην ιστορία και διαιωνίζεται ανά τις γενεές. Η συνήθεια να σιωπά κανείς και να αναζητά παρηγοριά σε υποθέσεις συνεχίζει και μεταμορφώνεται, γίνεται ένα εσώτερο στοιχείο, κάνοντας έτσι τον άνθρωπο να πιστεύει πως ο δρόμος αυτός κάποτε είχε επιλεχθεί.
"Ίσως το φως θα 'ναι μια νέα τυραννία", λέει ένας στίχος από το ποίημα "Παράθυρα" του Έλληνα ποιητή Κωνσταντίνου Καβάφη. Πρόκειται για μια μεταφορική περιγραφή του επιθυμητού σκότους
 
رزیتا شرف‌جهان
شاید روشنایی ستمی دیگر باشد
چشم بستن بر حقایق زندگی و راه جستن در تاریکی، سنتی است که در جوامعی که استبداد در آن ریشه‌ی تاریخی دارد ، نسل به نسل منتقل می‌شود. عادت به خاموشی و تکیه بر پیش داده‌ها چنان ادامه می‌یابد که تبدیل به امری درونی می‌گردد چنان‌که خود گزیدهباشی .
"شاید روشنایی ستمی دیگر باشد"، جمله ای از شعر پنجره‌ی " کنستانتین کاوافی" شاعر یونانی است که به تاریکی خود خواسته، اشاره دارد .

Homepage

Artists