Mehran Mohajer
Camera Rosea
In line with my previous series and in harmony with my prevailing
preoccupation, the camera is aimed once again at another apparatus for
producing images: my photographs’ subject: a huge red wooden camera. Not
long before, the camera was in the hands of an itinerant photographer
picturing people enjoying their leisure time in the mountains. Despite the
popular images which characterize this kind of camera, I focused on the
highly concrete structure of the box camera, simulating some great
photographs from the history of the medium and various images from our
collective memory which would reappear afterwards in the red wooden space of
this ‘camera rosea’. At the same time, I returned to some of my own
photographs and the way they can attend to themselves in this red room. The
Camera Rosea is somewhere between the ‘Camera Obscura’ and the ‘Camera
Lucida’, both of which are instruments designed for seeing and representing,
and the ancestors of the modern camera. For me, the series was a sort of
celebration of the passion of photography as well as a journey into the
collective and personal memories embodied in this small red room. |
|
|
 |
|
Mehran Mohajer
Camera Rosea
Ακολουθώντας την ίδια γραμμή με τις προηγούμενες σειρές μου και σε αρμονία
με την κυρίως απασχόλησή μου, η φωτογραφική μηχανή μου στοχεύει και πάλι σε
άλλη μία συσκευή παραγωγής εικόνων: θέμα των φωτογραφιών μου έγινε μια
τεράστια κόκκινη ξύλινη φωτογραφική μηχανή. Λίγο καιρό πριν, η φωτογραφική
μηχανή ήταν στα χέρια ενός πλανόδιου φωτογράφου, που απεικόνιζε ανθρώπους σε
στιγμές ανάπαυλας πάνω στα βουνά. Παρά τις δημοφιλείς εικόνες που
χαρακτηρίζουν αυτό το είδος φωτογραφικής μηχανής, εγώ εστίασα στην
εξαιρετικά συμπαγή δομή της φωτογραφικής μηχανής-κουτιού μιμούμενη μερικές
περίφημες φωτογραφίες από την ιστορία αυτού του μέσου και διάφορες εικόνες
από τη συλλογική μας μνήμη, οι οποίες αργότερα θα επανεμφανίζονταν στον
κόκκινο ξύλινο χώρο αυτής της camera rosea. Παράλληλα επέστρεψα σε μερικές
δικές μου φωτογραφίες και στον τρόπο με τον οποίο αυτές φροντίζουν τον εαυτό
τους μέσα σ' αυτόν τον κόκκινο χώρο. Η camera rosea βρίσκεται ανάμεσα στην
camera obscura και στην camera lucida. Οι δύο τελευταίες είναι όργανα
σχεδιασμένα για να βλέπουν και να αναπαριστούν, καθώς και πρόγονοι της
σύγχρονης φωτογραφικής μηχανής. Για μένα, η σειρά ήταν κάτι σαν εορτασμός
του πάθους της φωτογραφίας, μα και ένα ταξίδι στις συλλογικές και προσωπικές
αναμνήσεις που απέκτησαν υπόσταση μέσα σ' αυτόν τον μικρό κόκκινο χώρο. |
|
|
|
مهران مهاجر
اتاق قرمز
دوربین من در این مجموعه همچون مجموعههای پیشین خود و همخوان با دلمشغولیهای
ذهنیام، یك دستگاه تولید تصویر را نشانه رفته است. یك دوربین بزرگ چوبی قرمز
موضوع عكسهای این مجموعه است. این دوربین تا یكی دو سال پیش در دست عكاس دورهگردی
بوده است، عكاسی كه از آدمهایی كه برای گذران اوقات فراغت خود به كوههای
اطراف تهران میرفتند، عكس میگرفت. به رغم عكسهای مردمپسندی كه وجه مشخصهی
این نوع دوربینها است، من توجه خود را به شكل مادی دوربین معطوف كردهام، و در
داخل فضای قرمز این دوربین چوبی عكسهای برجستهای را كه از تاریخ این رسانه
استخراج شده، و نیز عكسهای دیگری را كه به حافظهی جمعی ما تعلق دارد،
بازنمایی كردهام. در عین حال به برخی عكسهای قبلی خود نیز نظر انداختهام و
آنها را نیز وارد این "اتاق قرمز" كردهام.
در برخی عكسهای دیگر این مجموعه من به تصاویری از لبهای قرمز توجه كردهام، و
این تصاویر را هم واجد معانی تلویحی انگاشتهام، و هم به سادگی شیفتهی هماهنگی
رنگی آنها با دوربین قرمز شدهام.
"اتاق قرمز" در میانهی "اتاق تاریك" و "اتاق روشن" میایستد، و این هر دو
ابزارهای دیدن و بازنمایی بودهاند و نیز نیای دوربین عكاسی.
این عكسها به دیدهی من ستایشی است از شور عكاسی، و نیز سفری است در حافظهی
جمعی و فردی كه در اتاقی قرمز تجسم یافته است |
|
